Tags

, , , , , ,

Στοιχείο Νο 1

Βράδυ στο Γκάζι, πρώτα στο Γκαζάκι (το οποίο απεχθάνομαι) και καταλήγουμε στο Socialista, (το οποίο απεχθάνομαι ακόμα περισσότερο). Γενικά, στο Γκάζι νιώθω πάντα ότι με πάνε στη λάθος όχθη. Εγώ θέλω να είμαι στην “άλλη πλευρά”. Όπως λέει και η παροιμία: “The grass is always greener on the other side of the train”. [Η παροιμία λέει ότι το γρασίδι φαίνεται πάντα πιο πράσινο απ’ την άλλη πλευρά του φράχτη, εννοώντας ότι ποτέ δεν είμαστε ευχαριστημένοι μ’ αυτά που έχουμε αλλά κοιτάμε το τι έχουν οι άλλοι. Εγώ το έκανα «στην άλλη πλευρά του τρένου εννοώντας απλά καλύτερη μουσική, δηλαδή περισσότερες πιθανότητες να παίξει r’n’b].

Τέλος πάντων, μετά τα έξι δισεκατομμύρια άγνωστα ελληνικά τσιφτετέλια, κατά τις 4:30 το πρωί, βάζει και r’n’b. Το γύρισε ο Ντι Τζέι, ώρα να γαμήσει κι η φτωχή. (Παρόλο που το τακούνι την έχει χτυπήσει ανεπανόρθωτα, κουτσή ξεκουτσή, έχει βάλει r’n’b). Εκεί λοιπόν που δεξιά μου βρίσκονται κάτι αγόρια με ντεκολτέ πιο βαθύ από ό,τι διαθέτει η γκαρνταρόμπα μου και που στις φλέβες τους κυλά αγνή παρθένα κρεατίνη, αριστερά μου 3 πρώην μεταλλάδες με διάθεση επέκτασης μουσικοχορευτικών οριζόντων και λίγο πιο πέρα κάτι τύποι γύρω στα 50 με γλειμμένο μαλλί και πούρο, εγώ έχω πλέον σταματήσει να τσεκάρω ανά 5 λεπτά αν το βυζί βρίσκεται *μέσα* στο χρυσό στράπλες και χορεύω με την ανέμελη εκείνη εγκατάλειψη που έρχεται με το πέρασμα της νύχτας συν το άφθονο αλκοόλ.

Αγόρι Που Δεν Θα ‘Πρεπε σκύβει και μου λέει: “Οι γύρω-γύρω σε λίγο θα βγάλουν την πούτσα έξω και θ’ αρχίσουν να την παίζουν”.

Εγώ: “Σε παρακαλώ, μίλα καλύτερα”.

Αγόρι Που Δεν Θα ‘Πρεπε:

Εντάξει. Τα πέη.

 

Στοιχείο Νο 2

Ένα βράδυ, είμαστε σπίτι, έχω τηλεόραση ανοιχτή. Κάνοντας zapping, πετυχαίνω παρακμιακή εκπομπή telemarketing με κοσμήματα. Εικόνα: Κοντινά πλάνα από χέρια γκόμενας με γαλλικό μανικιούρ που χαϊδεύουν κάτι μπρασελέ αισθησιακά. Τα πλάνα εναλλάσσονται με παρουσιαστή με φτηνό κοστούμι, blue tooth και πεταχτά αυτιά. Ήχος: Παρουσιαστής που ουρλιάζει για τις ΑΝΑΠΑΝΑΛΗΠΤΕΣ τιμές που -με εντολή προέδρου- πέφτουν “ΑΚΟΜΑ πιο χαμηλά!!!” Εκτός από τα ουρλιαχτά, τα τηλέφωνα χτυπούν μανιωδώς στο background -και καλά.

Φυσικά, υπνωτισμένη από τα σατανικά και παντοδύναμα μαγικά ξόρκια του οποιουδήποτε telemarketing, δεν αλλάζω κανάλι. Μαζί με Αγόρι Που Δεν Θα ‘Πρεπε, παρακολουθούμε τα πανάθλια κολιέ και τα δαχτυλίδια και βάζουμε στοιχήματα για το μέχρι πού θα κατέβουν οι τιμές. Το ένα είναι πιο τραγικό απ’ το άλλο, όσο πάνε και χειροτερεύουν, μέχρι που φτάνουμε στο απόλυτο: ένα ογκώδες χρυσό δαχτυλίδι με κόκκινες πέτρες, πελώριο, φρικαλέο, τρομακτικά τρομακτικό, για να σκοτώσεις άνθρωπο δεν χρειάζεται να του ρίξεις μπουνιά, απλά του το δείχνεις από κοντά.

Αγόρι Που Δεν Θα ‘Πρεπε:

Αυτό θα πρέπει να το ρίξουμε στη Μόρντορ…

Στοιχείο Νο 3

Μια μέρα, μετά από περιπτύξεις, χωρίς να έχω σαφείς ενδείξεις αλλά γιατί έτσι μου ‘ρθε τώρα εμένα, του λέω ότι είμαι σίγουρη ότι σ’ αυτόν αρέσει πιο πολλή βία στο σεξ κι αυτό εμένα με τρομοκρατεί ακόμα και σαν ιδέα. Αγόρι Που Δεν Θα ‘Πρεπε: “Η πιο πολλή βία που έχεις δει ποτέ από μένα στο κρεβάτι ήταν μια φορά που κατά λάθος πάτησα το μαλλί σου με τον αγκώνα μου”.

Στοιχείο Νο 4

Αρχή ακόμα της σχέσης, είμαστε σπίτι και ξεκινάω τη διαδικασία της πανάρχαιας τεχνικής της μη-επεμβατικής αυξητικής χειλιών. Για μια στιγμή, σταματάω και το(ν) κοιτάω. Εγώ: «Έχεις μια κλίση, το ξέρεις;»

Αγόρι Που Δεν Θα ‘Πρεπε:

Γιατί, έχεις μοιρογνωμόνιο στο στόμα;

Στοιχεία Νο 5, 6, 7 και 8

Εισαγωγή: Τα κωλο-αστεία αποτελούν αυτόνομη κατηγορία στη ζωή μου με το Αγόρι Που Δεν Θα ‘Πρεπε, παρόλο που παραμένουν ΜΟΝΟ αστεία και παρόλο που κανείς ποτέ δεν θα με πιστέψει γι’ αυτό, οπότε αυτή η σημείωση είναι εντελώς μάταιη. Παρόλα αυτά, θυμίζω ότι τις προάλλες που είχα χάσει ένα στοίχημα και του έδωσα την επιλογή, εκείνος προτίμησε να φάει γύρο κοτόπουλο. Αλλά, επιμένει στις κωλοσυζητήσεις, έτσι, για την τιμή των όπλων.

sex anal snow white

Οπότε, προκύπτουν τα  παρακάτω:

Στοιχείο Νο 5

Ένα βράδυ μες στο Φεβρουάριο, έρχεται σπίτι μόνο για λίγο, γιατί είμαστε άφραγκοι. Η ανάγκη τον καλεί να πάει να δει πώς θα βγάζει το σουβλάκι το επιούσιον. Η λύση είναι μία: θα χαρτοπαίζει. Αλλά εγώ; Όλη μέρα έφτιαχνα το προφίλ μου στο LinkedIn αλλά τι άλλο να κάνω; Να τρέχω στη Συγγρού ενώ κοντεύω τα 40; Ούτε τσίχλες δεν θα βγάζω. (Και με τέτοια επιρρέπεια στα γυναικολογικά, δεν το βλέπω να τσουλάει). Ψάχνουμε λύση.

Εγώ: “Μήπως να προσφέρω αποκλειστικά το άλλο;”

Αγόρι Που Δεν Θα ‘Πρεπε:

Και μετά θα βάλεις στο CV σου: ‘Business Anal-yst’

Στοιχείο Νο 6

Περνάω ΣΚ με Αγόρι Που Δεν Θα ‘Πρεπε, 85% πάνω στο κρεβάτι. Σε κάποια φάση παίζουμε, (όχι γδυτοί), με πειράζει, λέει μια μαλακία, του επιτίθεμαι με αντικείμενο βεβήλωσης, αν το έκανα στα σοβαρά θα αποτύγχανα πλήρως, δεν στοχεύω καν κοντά στην ευρύτερη περιοχή, δικαιολογούμαι ότι δεν ξέρω πού πέφτει γιατί δεν έχω ασχοληθεί ιδιαίτερα με το θέμα.

Αγόρι Που Δεν Θα ‘Πρεπε: “Ναι, δεν έχεις asshole-ηθεί”.

Στοιχείο Νο 7

Κυριακή 17 Μαρτίου απόγευμα, είμαστε στο κρεβάτι. Τηλεόραση ανοιχτή, στο Star. Βάζει τρέιλερ Η Μεγάλη των Μπάτσων Σχολή 4.

Αγόρι Που Δεν Θα ‘Πρεπε, ασχολούμενο μαζί μου, χωρίς να βλέπει TV: “Πότε το ‘χει;”

Εγώ: “Από εμπειρία στο πρόγραμμα του Star, μαντεύω Καθαρή Δευτέρα μεσημέρι.”

[αποδεικνύομαι σωστή]

Αγόρι Που Δεν Θα ‘Πρεπε: “Έπρεπε να γίνεις κ-ΑΝΑΛ-άρχης.

Στοιχείο Νο 8

Άλλο βράδυ, σπίτι, πειραζόμαστε και γελάμε.

Εγώ, γελώντας: “Ποτέ ρε δεν θα δεις κώλο, ποτέ!”

Αγόρι Που Δεν Θα ‘Πρεπε, ημι-συλλαβιστά: “Παρ-ΑΝΑΛ-ωμα.”

anal butt sex

Συμπέρασμα Νο 4: Αυτό το αγόρι με κάνει να γελάω (και μάλιστα με σεξοκωμωδία, που είναι το αγαπημένο μου είδος).

Μετά απ’ όλα αυτά, ένα πράγμα θα ομολογήσω: Δεν είναι ότι είμαι τρελά ερωτευμένη μαζί του…

…Είναι ότι είμαι πολύ λογικά ερωτευμένη.

smile i fucking love you