Tags

, , , , , , , ,

Συνέχεια από εδώ.

Έχω δηλώσει στο παρελθόν ότι το να διατηρώ σχέσεις μόνο για σεξ με συνομήλικους (χοντρικά μιλάμε τώρα, δηλαδή με αγόρια από 30 και πάνω), με τους οποίους μάλιστα μπορώ να ανταλλάξω και δυο κουβέντες, μου φαίνεται απείρως καταθλιπτικό. (Το έχω δηλώσει σε αυτό το πολύ διορατικό κείμενο, εδώ). Δεν έχει ούτε την πλάκα που έχει με τα αγόρια των 20-25 που είναι χαριτωμένα και με κάνουν να γελάω, δεν έχει ούτε κάτι πιο ουσιαστικό, ούτε επικοινωνία, ούτε μέλλον, μόνο μια θλίψη, μια ματαιότητα, ένα «τι κρίμα» και τσαλακωμένα σεντόνια. Για Διαβολικό Δίδυμο αποφασίζω να κάνω μια εξαίρεση, γιατί η προσωπικότητα και η συμπεριφορά του δεν με αφήνουν -όσο και να είμαι επιρρεπής- να τον δω κοριτσίστικα και ρομαντικά. Όχι ότι περνάει και δεν ακουμπάει, αλλά δεν με διαλύει κιόλας. Οπότε, αποφασίζω να διατηρήσω τη γνωριμία μας προς το παρόν, γιατί 1) φιλάει ωραία 2) το πάρε-δώσε περιλαμβάνει ψιλοπειραχτικές (που μ’ αρέσει) συζητήσεις στο facebook 3) τα «ραντεβού» δεν είναι σκέτο σεξ αλλά βγαίνουμε πρώτα για ποτό και συζήτηση και 4) φιλάει ωραία. Για όλους αυτούς τους λόγους, πάει στο διάολο. Το δικαιολογώ στον εαυτό μου σαν τουριστική-επιμορφωτική εμπειρία, βλέπε:

Πολιτιστική βραδιά αφιερωμένη στη σύγχρονη ποίηση – σερβίρονται κοκτέιλ και ολίγον σεξ.

Πάλι δειγματοληπτικά, να μερικές συζητήσεις μας στο facebook. Ναι, είμαι παρανοϊκή, αλλά ορκίζομαι ότι σχετίζονται με την υπόθεση. Ό,τι βλέπεις μέσα σε αγκύλες, δηλαδή έτσι: [Μπλα μπλα μπλα], είναι οι σκέψεις μου πάνω στους διαλόγους.

Εγώ: «εσύ κάνεις τον εαυτό σου να φαίνεται σοβαρός, απόμακρος, ελιτίστικος, κουλτουριάρης και ξαναλέω σοβαρός, γιατί θα μπορούσες να συνδυάζεις τα παραπάνω με ελαφρότητα και θα ήταν πιο “εύκολο”». [=το πάρε-δώσε μεταξύ μας].

Διαβολικός Δίδυμος: «Δεν νομίζω πως είμαι κανένας βαρετά σοβαρός… Εκτός αν έδωσα αυτή την αίσθηση».

Εγώ: «όχι, δεν είσαι, γιατί είσαι όμορφος. Αν δεν ήσουν, φίλε μου, γάμα τα». [Αστειάκι για να ελαφρύνω τη διάθεση γιατί μάλλον εγώ φαίνομαι βαρετή και κλαψομούνα].

Άλλη φορά, κάτι λέω ότι θέλω πρώτα ένα ποτό, έστω και σπίτι, ώστε να νιώσω άνετα, να συνηθίσω λίγο στην ιδέα και να καταφέρω να συνυπάρξω μαζί του, γιατί είναι κάπως «τρομακτικός». [Εννοώ ότι με κάνει να νιώθω τόσο άβολα που έχω σκεφτεί να παίρνω μαζί μου φλασκί με ουίσκι στην τσάντα και να κατεβάζω γουλιές κρυφά λέγοντας και καλά ότι πάω τουαλέτα. Αμέσως μετά είναι οι γαργάρες με κολώνια].

Διαβολικός Δίδυμος: «τι σε τρομάζει;»

Εγώ: «Πρόχειρα: είσαι ευγενικός, εξυπηρετικός και με καλούς τρόπους χωρίς να είσαι γλυκός. Κατανοείς και χρησιμοποιείς το χιούμορ χωρίς να γελάς.» [Πράγματι, για να τον κάνω να γελάσει πρέπει να κάνω τούμπες με στολή ρινόκερου ντυμένου Μαντόνα –μην πεις μαλακία- αλλά ΚΑΙ τάμα στον Άγιο Ραφαήλ].

1η Μαρτίου 2012. Διαβολικός Δίδυμος: «καλή Άνοιξη»

Εγώ: «άντε ν’ ανθίσουμε»

Διαβολικός Δίδυμος: «αμήν… στήμονες – σέπαλα – πέταλα… όλα… με γύρη ολόγυρα…»

Εγώ: «και νέκταρ να κυλά μέσα μας, να μαγευτούν οι μέλισσες, να ‘ρθουν να το τρυγήσουν.»

Διαβολικός Δίδυμος: «ΟΚ… καβλώστε μαζί μας – βουκολικά»

Και πάλι καλά που απάντησε με αστείο, γιατί την ώρα που έλεγα αυτές τις παπαριές ένιωθα ακριβώς έτσι:

αλλά στο ανάποδο.

Στο ανάποδο, γιατί, να σκεφτείς, εγώ ούτε καν θέλω ντε και καλά να γαμήσω. Οπότε μιλάμε για την κοριτσίστικη βερσιόν:

Τι κάνω ο μαλάκας για να μην θέλει απλά και μόνο να με γαμήσει.

Λίγο πριν το καλοκαίρι 2012, Διαβολικός Δίδυμος κάνει μια θεωρητική απόπειρα να μου δώσει να αναλάβω ένα κομμάτι κειμενογραφικής-μεταφραστικής δουλειάς που είχε, πράγμα το οποίο έμεινε μόνο στη θεωρία γιατί όταν έπρεπε να κανονιστούν οι λεπτομέρειες για να μου δώσει τη δουλειά ήταν άφαντος, άργησε υπερβολικά και τελικά το θυμήθηκε πολύ αργά. (Φίλε, άστο, κατεβαίνω Βατερά). Τον προειδοποιώ από πριν ότι άλλο είναι το πάρε-δώσε μεταξύ μας, που είναι σκέτο «το απλό», δηλαδή ραντεβου-σεξουαλικό, κι άλλο η δουλειά. Δεν γίνεται εκεί να είναι αναξιόπιστος. Με διαβεβαιώνει ενδιάμεσα ότι δεν θα είναι, αλλά, όπως είπα, στο τέλος το πράγμα ναυαγεί. Κάπου σ’ όλα αυτά μου λέει ΤΟ κουλό:

Διαβολικός Δίδυμος: «Θέλω να μου έχεις εμπιστοσύνη, γενικότερα. Και στις προθέσεις μου, και σε αυτά που σου λέω. Αβλεψίες ή λάθη που γίνονται δεν είναι ούτε αποτέλεσμα αδιαφορίας, ούτε γαϊδουριάς – και σίγουρα δεν είναι εσκεμμένα.»

Λέει και κάτι άλλα και απαντάω σε όλα, συμπεριλαμβάνοντας αυτό:

Εγώ: «το “θέλω να μου έχεις εμπιστοσύνη” είναι ωραίο αλλά κουτό, δεν το σχολιάζω καν». [Ε ναι. Το «θέλω να μου έχεις εμπιστοσύνη» το λένε κάτι κατά συρροήν δολοφόνοι για να καθησυχάσουν τα οσονούπω θύματά τους και να τα πείσουν να τους ακολουθήσουν ήσυχα στον τόπο του σφαξίματος. (Επίσης, το έλεγε και ο Άχρηστος Παλιοκαργιόλης. Αϊ ρεστ μάι κέις)].

Σε φάσεις, το πράγμα γίνεται και πιο πολύπλοκο:

Διαβολικός Δίδυμος: «Υπάρχει λόγος που δεν αφήνεσαι μαζί μου; ή εγώ το νομίζω απλώς;»

Εγώ: «Δηλαδή αυτό που βλέπω εγώ από σένα είναι το “αφημένο”? …και ενώ μερικές φορές αφήνομαι, άλλες φορές νιώθω ότι είμαι στο γυναικολόγο για τεστ ΠΑΠ». [Είναι αυτό που έλεγα ότι πού και πού μόνη μου λέω και καμιά μαλακία να περνάει η ώρα –παρόλο που κανείς δεν γελάει. Γενικότερα, η απάντηση σ’ αυτό που με ρωτάει είναι το ότι όταν γνωρίζεις ότι δεν σε παίρνει να αφεθείς, υπάρχει ένας στοιχειώδης μηχανισμός άμυνας που δεν σε αφήνει να αφεθείς].

Άλλη φορά, ατάκα-κορυφή:

Διαβολικός Δίδυμος: «άσε με να σε κακομάθω… *σε έναν βαθμό*… δεν είναι κακό»

[Προφανώς, εγώ έβαλα εκεί τα αστεράκια. Αλλά… «ΣΕ ΕΝΑΝ ΒΑΘΜΟ»; Όπα ρε φίλε, πώς αφήνεσαι τόσο, θα εκτεθείς.]

Έχει και συνέχεια. Κάτι λέω εγώ με σεξουαλικό υπονοούμενο. Αυτός απαντά:

Διαβολικός Δίδυμος: «Εκμεταλλεύτρια…για το κορμί μου με θέλεις μόνο…»

Εγώ: «Δίνεις και κάτι άλλο;»

Διαβολικός Δίδυμος: «Ζήτησες κάτι;»

Εγώ: «δεν έλαβα το memo» [εννοώ το memo (=notification) ότι μπορούσα να ζητήσω κάτι].

Διαβολικός Δίδυμος: «πώς το θέλεις;»

Εγώ: «το κορμί σου ή το memo?» [ε ναι, είμαι παλιά καραβάνα, σιγά μην κάνω το λάθος να πάω να βγάλω αυθαίρετα δικά μου συμπεράσματα].

Διαβολικός Δίδυμος: «ξεκίνα από το memo…»

Εγώ: «μια ματιά σου μόνο φτάνει…» [πάλι λέω μια παπαριά ως παλιά καραβάνα, αλλά, εννοείται ότι αυτή είναι η γνωστή μέθοδος του «ισχύει ΚΑΙ σαν πλάκα, ισχύει ΚΑΙ στα σοβαρά» -θα μπορούσε, δηλαδή, θεωρητικά].

Διαβολικός Δίδυμος: «Ναι, σε πίστεψα»

Εγώ: «αμοιβαίο» [για την ιστορία περί memo]

Διαβολικός Δίδυμος: «δεν είπα κάτι για να με πιστέψεις ή όχι…»

Εγώ: «πράγματι». [Εκεί είναι που η έκφρασή μου, από χαριεντίζουσα γίνεται σοβαρή. Πράγματι, δεν έχει πει τίποτα, απλά έχει πει διάφορες παπαριές οι οποίες θα μπορούσαν να εκληφθούν από μια απρόσεκτη ενθουσιασμένη ύπαρξη ως τεκμήρια ότι ο εν λόγω Δίδυμος όχι μόνο επιζητά κάτι παραπάνω από «το απλό» ο ίδιος, αλλά της ζητά (της Απρόσεκτης Ενθουσιασμένης Ύπαρξης) και να του το ζητήσει. Με λίγα λόγια, στη θέση μου, άλλη θα έπαιρνε τηλέφωνο μοδίστρα που έχει φήμη τεχνίτρας στο κέντημα με σατέν και σβαρόφσκι].

Διαβολικός Δίδυμος: «ανέλυσε». [Προφανώς, ο παγερός μου τόνος φωνής βγαίνει και στο γραπτό. *Τόσο* παγερός].

Εγώ: «αναφερόμουν στο “δεν ζήτησες κάτι”. Ασχέτως με το ότι το να μου το λένε είναι ένα συνηθισμένο pattern (=μοτίβο) στη ζωή μου… [ναι, για άγνωστο λόγο, άνθρωποι μου λένε να τους ζητάω πράγματα, μόνο που όποτε το έχω κάνει, έχω πάρει μόνο ένα πράγμα. Δηλαδή τρία: τ’ αρχίδια μου].

Εγώ (συνεχίζω): «…εγώ δεν θα το έλεγα ποτέ σε κανέναν, αν δεν ήθελα να δώσω». [Αυτό ήταν σημαντικό, δώσε βάση. Είναι σημαντικό να σκεφτόμαστε πρώτα πριν πούμε ό,τι μαλακία μας κατέβει, ακόμα κι αν η μαλακία ακούγεται όμορφη. Μην σου πω ότι *ειδικά* τότε είναι ακόμα πιο σημαντικό να την καταπιείς (τη μαλακία), δηλαδή όταν δεν είσαι σίγουρος ότι την εννοείς. Σεβάσου τον συνάνθρωπο και μην του δίνεις ψεύτικες/ ανυπόστατες ελπίδες].

Εγώ (συνεχίζω): «…αλλά έκανα το λάθος να κρίνω εξ ιδίων, οπότε το πήρα πίσω». [Επίσης σημαντικό είναι το να μην κρίνεις από σένα σ’ αυτή τη ζωή, για να μην κριθείς: μαλάκας].

Μιλώντας όμως για τις «ψεύτικες/ ανυπόστατες ελπίδες», σου εφιστώ την προσοχή στο εξής: Αυτή εδώ η ιστορία δεν είναι γραμμένη ούτε για Διαβολικό Δίδυμο (ο οποίος γενικά δεν έδωσε καμία απολύτως ελπίδα, το παραπάνω ήταν απλά ένα και μοναδικό παραστράτημα και συγχωρείται) ούτε για μένα (εγώ είχα απόλυτη συναίσθηση του πράγματος) αλλά ΓΙΑ ΣΕΝΑ, δηλαδή για τον πιθανό Παραλήπτη Ψεύτικης Ελπίδας. Η συμβουλή που έχω να σου δώσω είναι να εκπαιδεύσεις τον εαυτό σου να αναγνωρίζει όταν του λένε κάτι που είναι πολύ ωραίο για να είναι αληθινό. Ο άλλος το είπε εξαιτίας της στιγμής, το είπε γιατί μόλις είχατε πηδηχτεί, το είπε γιατί είχε πιει, το είπε γιατί δεν πρόσεχε, το είπε γιατί κέρδισε ο ΠΑΟΚ, πάντως ΔΕΝ το εννοούσε. Αν το είπε μόνο μια φορά, ΔΕΝ μετράει. Δεν σήμαινε τίποτα. Στα 10 αρνητικά τύπου «δεν θέλω σχέση», το 1 θετικό τύπου «εσύ είσαι διαφορετική», είναι σαν να μην υπάρχει. Μην ακούς μόνο αυτό που θέλεις. Γενικά, τα ανάμικτα μηνύματα είναι της πούτσας. Ο άνθρωπος που θέλει πραγματικά, όχι μόνο στο λέει ξανά και ξανά, αλλά και στο δείχνει. Δεν σου αφήνει ουδεμία αμφιβολία.

Ακόμα κι αν χάσει ο ΠΑΟΚ.

 

Συνέχεια εδώ

 

 

Advertisements