Tags

, , , ,

 

Δεν έχω ξανα-αναφέρει εδώ ότι τελευταίως βλέπω ένα αγόρι κάπως αποκλειστικά (κι όταν λέω “κάπως” εννοώ “εντελώς” αλλά το παίζω και καλά). Το αγόρι το λένε «Αγόρι Που Δεν Θα ‘Πρεπε». Έχω μιλήσει γι’ αυτόν μόνο στα στάτους μου στο facebook αλλά, πού θα πάει, θα ‘ρθει η ώρα του και για εδώ. Αγόρι Που Δεν Θα ‘Πρεπε, λοιπόν, τυγχάνει να είναι στο χωριό του αυτό το ΣΚ και, χτες βράδυ, Σαββατόβραδο δηλαδή, εγώ μένω σπίτι. Ενώ στο Star έχει Harry Potter and the Chamber of Secrets κι εγώ το παρακολουθώ κάτω απ’ το πάπλωμα -μασουλώντας ό,τι υπάρχει στο ψυγείο, με έμφαση στη σοκολάτα- συγχρόνως είμαι online.

μα τον Τούτατη, έπρεπε, δεν είχα επιλογή

 

Ακολουθούν 3 συζητήσεις με Αγνώστους:

 (έχω αφήσει ορθογραφικά και έλλειψη τόνων σχεδόν αυτούσια –δεν ήταν πολλά).

 

Συζήτηση 1

Άγνωστος 1: Γεια Ειρηνη! Βγηκες? Θα βγεις?

Εγώ: Είμαι σπίτι και βλέπω Harry Potter.

Άγνωστος 1: Πες τιποτα για σενα.. Τη σχεση που εχεις τη δινεις συνεχεια στεγνα.. για πλακα το κανεις? Δεν τσατιζεται που του τη λες δημοσιως.. ή δεν σε νοιαζει? Ξερεις την έκφραση “τον δινεις στεγνα”.. μαλλον θα τον κανει να αισθανεται αβολα

Εγώ: Ξέρω την έκφραση, αλλά όταν συμβαίνει κάτι που βρίσκω αστείο και πιστεύω ότι μπορεί να το βρει και κάνας άλλος αστείο, χωρίς να προσβάλλω κανέναν, δεν έχω πρόβλημα να το μοιραστώ. Και δεν λέω για τίποτα πραγματικά κακό. Όχι, δεν τσαντίζεται, απλά αισθάνεται άβολα με τη δημοσιοποίηση.

Άγνωστος 1: εβλεπα τις φωτο σου… ομορφες.. πολυ κοινωνική.. χαμογελο πραγματικό… μια φιλαρεσκεια – αυταρεσκεια και μια ποδολαγνεια την βλέπω.. και παίζεις με πλάτη στο καλαθι.. γιατι βαφεσαι τοσο πολυ? το παρακανεις.. δεν το χρειαζεσαι τοσο..

~Τέλος Συζήτησης~

(…δηλαδή έτσι νόμιζα/ ήλπιζα. Αλλά συνεχίζει.)

Άγνωστος 1: δεν κοιμασαι 3 η ωρα? γραφεις μηπως ή τελικα βγηκες οψίμως..?

Εγώ: Ούτως ή άλλως μένω ξύπνια μέχρι αργά και τώρα μιλάω και με το αγόρι που λέγαμε.

~Τέλος Συζήτησης~

 

Συζήτηση 2

Άγνωστος 2: Wanna be my doll?

Εγώ: Ken, is that you?

Άγνωστος 2: Που τον ξερεις τον Tαδε??

Εγώ: απ’ το ίδιο χωριό είμαστε.

Άγνωστος 2: κανετε παρεα στην Αθηνα???

Εγώ: σπάνια στην Αθήνα, αλλά στα Βατερά είμαστε στην ίδια ευρύτερη παρέα.

Άγνωστος 2: θα τον δειρω. το καλοκαιρι διλαδι ερχεσαι Βατερα???

Εγώ: ναι

Άγνωστος 2: κοιτα να δεις ναμην ερθεις με το αγορι σου

~Τέλος Συζήτησης~

 

 

Συζήτηση 3

Άγνωστος 3: Καλησπέρα. Εχουμε γνωριστεί;

Εγώ: εδώ πιο πάνω λέει “conversation started today”, οπότε μάλλον όχι.

Άγνωστος 3: Ναι κι εγω το προσεξα. Πως κι έτσι; Παράξενο

Εγώ: Αυτό και τα γιγάντια γραμμικά σχέδια στο Περού είναι από τα μεγάλα μυστήρια της ζωής.

Άγνωστος 3 (μετά από ώρα): Γιατι δεν μου μιλας;

Εγώ: Γιατί δεν έχω κανένα λόγο να φλερτάρω.

Άγνωστος 3: εγω εχω λογο να φλερταρω αλλα αυτη τη στιγμη δεν το κανω γιατι εσυ εισαι αθηνα κι εγω κρητη

Εγώ: και το δικό μου το αγόρι στην Αριδαία. Είδες άδικη που είναι η ζωή;

Άγνωστος 3: εχεις σχεση εξ αποστασεως; Ησουν καπως ειρωνικη

Εγώ: όχι, έχει πάει στο χωριό του για το ΣΚ. Έτσι μιλάω, είναι το νορμάλ μου.

Άγνωστος 3: Ειναι το νορμάλ σου; Οκ

~Τέλος συζήτησης~

 

*Ο (αρκετά) αποτυχημένος τίτλος “Χάρη Πότε;” ήταν προφανώς χάριν λογοπαιγνίου ενώ παράλληλα σήμαινε και “Πότε θα μου δοθεί χάρη”, δηλαδή πότε θα πάψει να επικοινωνεί μαζί μου ο κάθε πικραμένος. Δεν μιλούσα για κανέναν Χάρη. Δεν ξέρω κανέναν Χάρη. Μα τον Άγιο Χαράλαμπο.

Advertisements