Tags

, , , ,

 

Λίγες μέρες μετά τον (Ιιιιιιιι!)-Μπαγάσα, είναι Αύγουστος. Στα Βατερά, φυσικά. Και ναι, μετά από μερικές μέρες, βρίσκομαι στην πολύ ευχάριστη θέση (ανάσκελα, κοιτάζοντας τα αστέρια), να κάνω διάλογο με Παλιό Απωθημένο που όπως είχα αναφέρει και τις προάλλες, είναι (σχεδόν) στη ηλικία μου, σε σχέση με το πιο συνηθισμένο “μια δεκαετία κάτω”. Παλιό Απωθημένο: “Αυτοί που διαλέγεις (οι μικροί), δεν ξέρουν να κάνουν τίποτα στο κρεβάτι, το πράγμα θέλει εμπειρία…

…θέλει κέντημα!

 

Ας πούμε ότι μας παίρνει 10 λεπτά να πάμε σπίτι. Ας πούμε ότι μας παίρνει κι άλλα 3 λεπτά να γδυθούμε και να πλύνουμε χέρια. Οπότε, ας πούμε ότι περίπου 15 λεπτά αργότερα, πάλι ανάσκελα, αυτή τη φορά κοιτάζοντας τις ρωγμές στο ταβάνι, εγώ:

ΟΚ, υποθέτω ότι σχεδόν περάσαμε την κλωστή στη βελόνα…

 

οι προσδοκίες είναι κακό πράγμα…