Tags

, , , , ,

 

Τη μέρα που γυρνάω από το Νησί όντως χωρίζω με Geek Αγόρι (είναι να μην το πάρω απόφαση). Φαίνεται όμως ότι η μοίρα μ’ έχει βάλει στο μάτι. Ας πάμε κατευθείαν στην Παραμονή Πρωτοχρονιάς 2003. Εκείνη τη μέρα, εγώ ντυμένη στο φουλ ασημί (σκιές στο μάτι, φόρεμα, καλσόν, μπότες, βλέπε Μις Πίγκυ-Μπαρμπαρέλλα), βγαίνω με φίλη απ’ τη δουλειά με την προοπτική να συναντήσω και Τύπο που με τον οποίο διατηρώ ένα χαλαρό πάρε-δώσε για κάπου δυο μήνες. Ο τύπος είναι επίσης μονόφθαλμος. Ω ναι. Ο δεύτερος μονόφθαλμος που εμφανίζεται στη ζωή μου χωρίς κανέναν άλλον άνθρωπο ενδιάμεσα (έστω κουτσό, να ανακηρυχτώ τουλάχιστον Άγιος Παντελεήμονας επισήμως). Μονόφθαλμος Νούμερο 2 με φτύνει, οπότε όλοι ξέρουμε πόσο καλά μπήκε η χρονιά.

Εκτός από μένα, που δεν ξέρω την τύφλα μου.

 

Ανήμερα Πρωτοχρονιάς 2004, λέμε να βγούμε να ξορκίσουμε το κακό. El Pecado, στου Ψυρρή. Εγώ, ενώ χορεύω και πίνω ανέμελα, με την άκρη του ματιού μου βλέπω κύριο στη γωνία που με κοιτάει. Αν πρόσεξες, δεν λέω “αγόρι” αλλά “κύριο”. Κύριος φαίνεται κάπως μεγάλος (αυτή τη στιγμή είμαι δύο χρόνια μεγαλύτερη από ό,τι ήταν αυτός τότε, πράγμα τραγικό), δεν πρόκειται να τον πρόσεχα ποτέ αν δεν με κοίταζε. Είναι απ’ αυτούς που δεν βλέπω καν, χάνονται στο φόντο και γίνονται ένα με το ντεκόρ του μαγαζιού. Συγκεκριμένα, τους αποκαλώ:

Κατηγορία – Ταπετσαρία

 

Κύριος συνεχίζει να με κοιτά έντονα, λέω στην Αδερφή: “Αδερφή, με κοιτάζει ο Θείος”. Αδερφή χαμογελάει αινιγματικά. Λίγο αργότερα, τη σκουντάω: “Αδερφή, μου πιάνει και το χέρι ο Θείος”. Αδερφή δεν δείχνει να έχει αντίρρηση. Απευθύνομαι σ’ εκείνη διότι πολλές φορές στη ζωή μου, ενώ έχω πιει και φιλιέμαι στη μέση του μαγαζιού με κάποιον χαριτωμένο άγνωστο σαν να μην υπάρχει αύριο, Αδερφή με τραβάει μακριά με όλη της τη δύναμη (μάταια). Θείος σε τρελά κέφια, μιλάει και γνωρίζει όλη την παρέα, κερνάει σαμπάνιες παντού, στο τέλος με πιάνει κι απ’ τη μέση. Εγώ (ημιπανικοβλημένη): “Αδερφή, ο Θείος με πιάνει κι απ’ τη μέση!!!” Κι όμως, Αδερφή εγκρίνει.

Ακόμα της το κρατάω.

 

Ήταν ανήμερα Πρωτοχρονιάς. Μια ανταλλαγή τηλεφώνων, μερικά ραντεβού, 50 κόκκινα τριαντάφυλλα στα γενέθλιά μου (5 Φεβρουαρίου), ένα τριήμερο στη Ρώμη την καθαρή Δευτέρα και δεκάδες βραδιές στο El Pecado μετά, αποφασίζεται να συζήσω με Θείο. Στους 8 μήνες. Οι λόγοι για τους οποίους δέχτηκα (με κάποιους δισταγμούς) να συζήσουμε τόσο νωρίς, ήταν οι εξής: 1) Έμενα στο σπίτι των Γονιών στον Παράδεισο Αμαρουσίου κι έμενε στο σπίτι της μαμάς του στον Πειραιά (ήταν χωρισμένος και βρισκόταν στην ενδιάμεση φάση πριν ξαναβρεί σπίτι), και τέλειωνε δουλειά μετά τις 11 το βράδυ τις καθημερινές, οπότε ή δεν βρισκόμασταν ποτέ ή δεν κοιμόμασταν ποτέ, το οποίο ήταν λίγο πρόβλημα. 2) Οι Γονείς μου, όλη μου τη ζωή που ζούσα μαζί τους, με ξυπνούσαν νωρίς το ΣΚ, ειδικά το Σάββατο το πρωί για να βοηθήσω στις δουλειές.

Για να το αποφύγω αυτό, είμαι διατεθειμένη να συζήσω και με μεταλλαγμένα Ζόμπι.

 

Η σχέση μας διήρκεσε συνολικά 3 χρόνια, τα 2 εκ των οποίων στο ωραιότατο σπίτι μας στο Θησείο. Πριν παρέλθει το διάστημα αυτό, το ψευδώνυμο “Θείος” άξια μεταλλάσσεται σε “Άχρηστος Παλιοκαργιόλης”. Το χαριτωμένο αυτό υποκοριστικό οφείλεται σε πολλούς και διάφορους λόγους,. Το πιο σημαντικό ήταν το σεξ. Το πολύ κακό σεξ. Που δεν επιδέχεται βελτίωσης, λόγω άρνησης του ενδιαφερόμενου -κι όχι λόγω του ότι ζητάω κάτι πολύπλοκο, μιλάμε για πολύ βασικά πράγματα, μην τρομάζεις και νομίζεις ότι μετακόμισα μαζί του στο Θησείο κι έφτιαξα ένα δωμάτιο-μπουντρούμι με μαστίγια, ανδρικές ζώνες αγνότητας, μπίλιες, τάπες, ντίλντο κ.λπ., καμία σχέση. Απλά πράγματα:

Αυτό είναι μουνί.

 

Και, μην ξεχνάς, τον Άχρηστο Παλιοκαργιόλη δεν τον γνώρισα όταν ήταν 20 χρονών, ήταν μιας κάποιας ηλικίας και, υποτίθεται, μιας κάποιας εμπειρίας. Είπαμε, υπήρξε και παντρεμένος. Δεν επιτρέπεται να μην ξέρεις πού παν τα τέσσερα (και πώς παν στα τέσσερα). Πολύ σύντομα, το κακό σεξ έγινε απλά ανύπαρκτο σεξ. Πώς λέμε «καμία επαφή»; Αυτό. Το κυριολεκτικό.

Το άλλο σημαντικό ήταν ότι μου είπε σημαντικά ψέματα. Μην πάει το μυαλό σου σε δικές μου σκηνές ζηλοτυπίας (όπως θα ήταν λογικό κι αναμενόμενο με το ανύπαρκτο σεξ). Αλλά, αν υποψιαζόμουν ότι ήταν άπιστος και ξενοπηδάει, τουλάχιστον θα μπορούσα να το ερμηνεύσω. Όχι όμως, φίλε μου. Τα ψέματα ήταν για άλλα άσχετα πράγματα, όπως για τη δουλειά του. Τέλος, ακόμα μου χρωστάει λεφτά. Τελευταία φορά που είχαμε μιλήσει πριν μερικά χρόνια, κλαιγόταν ότι δεν έχει ούτε να φάει κι ότι τον κυνηγάνε να τον βάλουν φυλακή. Κάτι μήνες μετά, ξαναπαντρεύτηκε και εθεάθη με Άουντι ΤΤ. Μ’ αυτά και μ’ αυτά, τον λέω Άχρηστο Παλιοκαργιόλη.

Αν έρθει να μου ζητήσει τα ρέστα, θα του πω να με πληρώσει και μετά.

 

 

Advertisements