Tags

, , , , , ,

 

Βρισκόμαστε στη Μεγάλη Βρετανία (όχι το ξενοδοχείο, την αυθεντική). Τις πρώτες δυο-τρεις εβδομάδες κάνω παρέα με Γάλλους, Ισπανούς, Γερμανούς και Πορτογάλους από το πρόγραμμα ανταλλαγής φοιτητών, εξερευνώ το Plymouth και (ας μην πω “εξερευνώ”, δεν έκανα τίποτα το φοβερό) τα αγόρια που πρόκειται να γίνουν “ο Τύπος μου”, δηλαδή χαριτωμένα, με ανοιχτά ματάκια και κόκκινα χειλάκια και πάω και σε μερικές διαλέξεις ως τουρίστρια. Τα μόνα μαθήματα που με ενδιαφέρουν είναι τα εξής δύο: 1) Η Αρωματοποιία (όπου αριστεύω, έχω μύτη όχι μαλακίες), και 2) ένα τρομερά αμφιλεγόμενο μάθημα του οικονομικού τμήματος του πανεπιστημίου, στο οποίο αναλύεται η Ηθική σε σχέση με τον Καπιταλισμό.

Το είχα μυριστεί εγώ ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με το κατεστημένο.

 

Στο μεταξύ, γνωρίζω και κάτι Άγγλους που μένουν κι αυτοί στην Εστία μου, στον ίδιο όροφο με μένα. Σύντομα, γνωρίζω και Αθώο δίμετρο, κατάξανθο, καταγάλανο Άγγλο που περιφέρεται στους διαδρόμους, συνήθως προκαλώντας ελαφρό χάος. Λέω ότι περιφέρεται γιατί, ενώ παλιότερα έμενε στην Εστία μου, δεν μένει πλέον μια και τον έχουν ήδη διώξει δύο φορές (χωρίς τρίτη πιθανότητα επανένταξης). Τον έχουν διώξει γιατί -πριν με γνωρίσει- ήτο ελαφρώς τσογλάνι του κερατά, σχεδόν αλκοολικός και σχεδόν επικίνδυνος. Οι κατηγορίες εναντίον του περιελάμβαναν πταίσματα, όπως το ότι είχε βγει γυμνός μπροστά σε κάμερες κι έπαιζε ντραμς μέσα στη νύχτα, αλλά και πιο σοβαρά αδικήματα, όπως το ότι είχε σπάσει δωμάτια, είχε βάλει φωτιά, είχε χτυπήσει συναγερμούς όταν ΔΕΝ υπήρχε φωτιά, έκανε το μικρό χημικό στην κουζίνα, κάπνιζε τα πάντα και παρασκεύαζε ύποπτο αλκοόλ που σε έριχνε σε κώμα. Οι γονείς του, βλέπεις, είχαν χωρίσει πρόσφατα και το είχε πάρει κάπως βαριά. Μπάι δε γουέη, η Μάνα μου δεν τα ξέρει όλα αυτά και θα είναι ένα σοκ γι’ αυτήν, θα σου εξηγήσω άλλη φορά.

Και τώρα θα με ρωτήσεις -και με το δίκιο σου- “τότε γιατί τον αναφέρεις ως ‘Αθώο Άγγλο’;” Κι όμως, φίλε μου, όπως είπα και πρωτύτερα, όλα αυτά ήταν πριν με γνωρίσει. Με το που με βλέπει, Αθώος Άγγλος μαγεύεται και μεταμορφώνεται από Διαολεμένο Παλιόπαιδο σε Ξανθό Αγγελάκι. Σε τρομερά σύντομο χρονικό διάστημα, κάνει στροφή 180 μοιρών και γίνεται το πιο αληθινά Καλό Παιδί που μάλλον (δηλαδή, σίγουρα) έχω γνωρίσει ποτέ στη ζωή μου. Τότε βέβαια δεν το ήξερα αυτό το τελευταίο. Ότι δηλαδή δεν θα γνώριζα άλλον τέτοιο ποτέ. Δεν είχα ιδέα. Τότε νόμιζα ότι ΟΛΟΙ είναι εν δυνάμει καλά παιδιά.

Πώς είσαι σίγουρη ότι μόλις φιλήσεις έναν βάτραχο θα γίνει πρίγκιπας; Αυτό.

 

Πάντως, στην αρχή γινόμαστε -ας πούμε- φίλοι. Το οποίο σημαίνει ότι δεν φιλιέμαι μαζί του μετά από το πρώτο εικοσάλεπτο γνωριμίας, όπως συμβαίνει συνήθως. Όχι, η σχέση μας είναι αρχικά φιλική, μάλλον γιατί εγώ μάλλον δεν τον γουστάρω και τόσο, οπότε φτάνω να τον ξέρω μπορεί και δυο εβδομάδες μέχρι που αρχίζουμε να κάνουμε πολύ παρέα. Περνάμε πολύ χρόνο μαζί γιατί, για κάποιο λόγο που δεν θα μπορέσω να καταλάβω ποτέ, παρά τα χάσματα κουλτούρας, Αθώος Άγγλος κι εγώ καταλαβαινόμαστε απ’ την αρχή και μπορούμε να μιλάμε μαζί για ώρες. (Ευχαριστώ την υπέροχη Σκωτσέζα καθηγήτρια Αγγλικών μου που μεταξύ άλλων με είχε βάλει να διαβάσω και το “The Lion, The Witch and The Wardrobe” (=Τα χρονικά της Νάρνια στα ορίτζιναλ βιβλία), που αποτέλεσε και ένα αγαπημένο θέμα συζήτησης. Κάποιες μέρες μετά, σε κάποιο φοιτητικό πάρτι, οι Blur να ακούγονται από τα ηχεία, φτηνά στρόμπο λάιτ να αναβοσβήνουν και πλαστικά ποτηράκια με μπίρα ανά χείρας, Αθώος Άγγλος σκύβει (πολύ) και με φιλάει. Και αυτό ήταν. Την εποχή εκείνη της αθωότητας, αυτό αμέσως σήμανε ότι έχουμε σχέση. Μακριά απ’ το σπίτι, μακριά απ’ την πατρίδα, μακριά από καθετί γνώριμο, εγώ σκόνταψα πάνω στην Αγάπη. (Βασικά, αν λάβεις υπόψη σου τη διαφορά ύψους, αυτή σκόνταψε πάνω σ’ εμένα, αλλά αυτό δεν έχει σημασία).

Δεν θα περιγράψω το πώς ήταν, ήταν όλα πρωτόγνωρα, συναρπαστικά και τρομακτικά. Ήταν αυτό που ήθελα περισσότερο από τίποτα άλλο και συγχρόνως τίποτα δεν μου ερχόταν εύκολα, ούτε η εγγύτητα, ούτε η συνεχής συνύπαρξη ούτε η οικειότητα (ήταν και ο άνθρωπος Νο1 που με είδε άβαφτη, μιλάμε για μεγάλες θυσίες). Απ’ την άλλη, σκέφτομαι στιγμές όπως ένα καλοκαιρινό μεσημερο-απόγευμα σε μια πανέμορφη ακτή της Κορνουάλης που είχαμε πάει να διαβάσουμε. Μόνοι μας, ψυχή γύρω-γύρω, ηρεμία, βυθισμένοι στις σημειώσεις μας, το κύμα να σκάει και, κάποια στιγμή, κατά το ηλιοβασίλεμα, ένα κοπάδι δελφίνια εμφανίζεται κι έρχεται προς τα έξω. Δεν φεύγουν. Για καμιά ώρα, παίζουν, πηδάνε, ρίχνουν νερά και κολυμπάνε πάνω-κάτω σχεδόν μπροστά μας. Τα βλέπαμε ότι παίζουν, δεν μπορούσε να είναι τίποτα άλλο. Με φόντο το ηλιοβασίλεμα. Δεν το πιστεύαμε. Μια κοιτάζαμε τα μενεξελιά σύννεφα, μια τα δελφίνια και μια κοιταζόμασταν, αλλά δεν έβγαινε κουβέντα.

Εκείνο το απόγευμα, ήμασταν σίγουροι ότι το Σύμπαν μάς έδωσε την ευχή του.

 

Δεν θα πω άλλα γιατί, ως γνωστόν, το ρομάντζο είναι βαρετό. Οπότε ώρα να το γυρίσω και να πω ότι τον Αθώο Άγγλο τον πήρα παρθένο. Όχι στο ζώδιο, στο ζώδιο ήταν Ταύρος. Στο άλλο. Το πράγμα δεν ήταν τόσο τραγικό όσο ακούγεται, διότι παρόλο που δεν είχε εξασκήσει το “μέσα-έξω”, είχε εξασκήσει άλλα ταλέντα κι εδώ βάλε τη φαντασία σου να δουλέψει γιατί το ‘χουμε κάνει τελείως τσόντα και αυτή την εποχή (για την οποία γράφω) ακόμα είμαι μικρή. Στην πολύ αρχή της σχέσης μου, λοιπόν, με Αθώο Άγγλο, συμβαίνει αυτό: βρίσκομαι αντιμέτωπη με το πανάρχαιο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες, το «δεν μπορώ με προφυλακτικό». Διευκρίνιση: Αυτός αντιμετωπίζει το πρόβλημα, εγώ απλά αντιμετωπίζω το ότι το αντιμετωπίζει. Παίρνω όμως την κατάσταση στα χέρια μου. (Όχι ακριβώς στα χέρια μου, αλλά λέμε τώρα). Την κατάσταση τη λένε «Femidom» και είναι ένα προφυλακτικό για γυναίκες (μας τα έχουν μοιράσει τσάμπα στο Πανεπιστήμιο, αυτά μαζί με κάτι Ντορίτος). Εγώ, σαν γνήσια Μαρκετίστρια, πιστεύω στα νέα προϊόντα και έχω κάθε καλή πρόθεση να αναλάβω την ευθύνη και να χρησιμοποιώ εγώ προφυλακτικά από τώρα και στο εξής. Κι όταν φτάνει η κατάλληλη στιγμή, δηλαδή μια-δυο ώρες μετά… [Εξήγηση: στην ηλικία των 19, με μηδέν υποχρεώσεις, εγώ με ανταλλαγή φοιτητών κατά την οποία τα μαθήματα τα είχα γραμμένα (και όχι σε τετράδιο), εκείνος σπουδάζοντας και καλά Γεωγραφία (όταν τελικά το παράτησε τον έβαλα να σπουδάσει κι αυτός Μάρκετινγκ) και μένοντας μακριά από γονείς, η βασική μας ενασχόληση ήταν το πόσο καλά ελατήρια έχει το κρεβάτι].

…λέμε να πάμε το Femidom για ένα test fuck.

 

Πιθανώς δεν θυμάται κανείς για τι μιλάω, οπότε επαναλαμβάνω: μιλάω για το γυναικείο προφυλακτικό. Τεστ Ντράιβ – Τεστ Φακ. Το δοκιμάζω. Όλοι ξέρουμε πώς μπαίνει μια σακούλα σκουπιδιών μέσα στον τενεκέ των σκουπιδιών, ε; Αυτό που τη βάζεις μέσα, τη στρώνεις λίγο και μετά, για να σταθεροποιηθεί εκεί, γυρνάς το άνοιγμά της προς τα έξω να κάτσει γύρω-γύρω από το στόμιο του τενεκέ; Ε, βάλε τη φαντασία σου να το εικονοποιήσει και στην άλλη χρήση. Εκεί που φαντάζεσαι. Αυτό. Ακριβώς. Μια φορά, το υπέμεινα. Μετά, λέω: «ή θα φοράς εσύ ή τίποτα». Ευτυχώς, σε μικρή ηλικία, ακόμα μαθαίνουν εύκολα.

Αργότερα έμαθε και να βγάζει έξω τα σκουπίδια…

 

 

όχι, αυτή δεν είναι η συσκευασία του Femidom

 

 

Advertisements