Tags

, , , ,

 

To “The Zone” είναι μια πάρα πολύ δημοφιλής δίαιτα που ακολουθούν άπειρα σελέμπριτις και, όπως μάλλον θα έχεις προσέξει κι εσύ: «κοίτα έξω, έχει πιάσει καλοκαίρι» (Πέγκυ Ζήνα). Μην φοβάσαι, όμως, δεν θα αρχίσω να λέω για δίαιτες (παρόλο που είναι Δευτέρα κι άλλα έλεγες την Πέμπτη, το θυμάμαι). Τέλος πάντων, η μόνη περίπτωση να κάνω εγώ δίαιτα είναι να περιορίσω τα χαριτωμένα αγόρια γιατί με πειράζουν λίγο στο στομάχι οπότε θα την κάνω κατ’ ανάγκην για να αποφύγω την (κατασ)τροφική δυσανεξία. Άρα μην ανησυχείς. Κυριακή βράδυ που το γράφω αυτό, έχω φάει ό,τι υπάρχει και δεν υπάρχει (μέσα στην τελευταία ώρα μόνο, έπαιξε ρεγκάτο σαγανάκι, φράουλες και παγωτό). Φαγωμένη, λοιπόν, ξεκίνησα με κάθε καλή πρόθεση να φτιάξω ένα σοβαρό, μακροσκελές και σημαντικό ποστ σχετικά με δύο «Ζώνες» (στην αμερικανική καθομιλουμένη), που περιγράφουν δύο αντιδιαμετρικά αντίθετες καταστάσεις:

  • το Friend Zone, που σημαίνει το να σε βλέπουν μόνο σαν φίλο ή φίλη και
  • το Fuck Zone, δηλαδή το να σε βλέπουν μόνο σαν εναλλακτική στη μαλακία.

Ήθελα να μιλήσω για τις δικές μου εμπειρίες, οι οποίες είναι αποκλειστικά από το “fuck zone”, καθότι κανείς ποτέ των ποτών δεν με έχει δει μόνο σαν φίλη ενώ εγώ ήθελα κάτι παραπάνω. Κανείς. Ποτέ. Απ’ την άλλη, ουκ ολίγοι με έχουν δει μόνο σαν τρύπα (με τα παρελκόμενα, βυζί (2), κώλο, στόμα, μαλλί), αλλά, από αυτή την τρύπα, εγγυημένα, δεν βλέπεις ποτέ φως. Τώρα, μην νομίζεις ότι επειδή το λέω αυτό θεωρώ τον εαυτό μου «γκόμενα», γιατί θα έπρεπε να ξέρεις καλά ότι με θεωρώ σαν κάτι πιο κοντά σε κεφτέ. (Αν όχι, πήγαινε διάβασε το Πώς Είμαι»). Απλά εννοώ ότι οι επιλογές μου πάντα ήταν οι εξής δύο: ή κάποιον δεν θα τον ενδιαφέρει διόλου η ύπαρξή μου ή θα θέλει να με γαμήσει. Απλά πράγματα. Είναι θέμα μάρκετινγκ. Θες να μειώσεις το κόστος; Κόβεις το ενδιάμεσο.

Ήθελα επίσης να περιγράψω την ομώνυμη εκπομπή του Mtv “Friend Zone”. Ναι, είναι άλλη μια εκπομπή του Mtv που λατρεύω (μαζί με το Made και το Plain Jane). Σ’ αυτή την εκπομπή, παρακολουθούμε το σιωπηλό δράμα διαφόρων κακόμοιρων αμερικανακίων γύρω στα 17, τα οποία έχουν κολλητή ή κολλητό που γουστάρουν απελπισμένα εδώ και άπειρα χρόνια και υποφέρουν στωικά προσφέροντας τον ώμο τους να κλάψει ο φίλος-η για την-τον γκόμενα-ο που τους παράτησε, και άλλα βασανιστικά. Το πολύ-πολύ να ακούσουν το «αχ, είσαι τόσο καλός, μόνο εσύ με καταλαβαίνεις, μακάρι να έβρισκα κάποιον σαν εσένα!» Τράτζικ. Κρίμα κι άδικο, πραγματικά.

Στο “Friend Zone” του Mtv, λοιπόν, τα friend zoned κακόμοιρα παιδάκια αποφασίζουν να βάλουν τέλος σ’ αυτή τη θλιβερή κατάσταση και να δηλώσουν τελεσιγραφικά το θέμα «ή με γουστάρεις ή τέρμα, μεταξύ αντρών και γυναικών δεν υπάρχει φιλία» (ΟΚ, δεν το λένε έτσι αλλά κατάλαβες), οπότε βγάζουν σε ραντεβού τον ανυποψίαστο φίλο-η ενώ ο άλλος-η νομίζει ότι εκείνη την ώρα προσφέρει ψυχολογική υποστήριξη σε (εικονικό) ραντεβού που πρόκειται να βγει ο-η (κακόμοιρος-η) φίλος-η. Στην εκπομπή, τα αποτελέσματα είναι 50-50, ούτε πάνε πάντα όλα κατ’ ευχήν ούτε τρώνε πάντα χυλόπιτα. Τα κορίτσια ίσως έχουν πιο συχνά ποσοστά επιτυχίας, διότι τα αγόρια έχουν πιο συχνά την (εσωτερική) αντίδραση του «δεν γαμιέται; ας πηδηχτούμε και βλέπουμε». Πάντως, συχνά και τα δύο φύλα τρώνε τα μούτρα τους καθότι η άτιμη η σεξουαλική έλξη είναι πράγμα ύπουλο. Αν υπάρξει έστω και λίγη, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι πολλαπλάσιο. Αν όχι, είναι σαν να πολλαπλασιάζεις με το 0, οπότε δεν θα βγει τίποτα. Δηλαδή δεν θα σου «βγει» με τίποτα.

Άστο ρε φίλε…

Τέλος, ήθελα να συγκρίνω αυτά τα δυο άκρα θλιβερής ύπαρξης, το Friend Zone και το Fuck Zone, επιχειρώντας να συνοψίσω τις πιθανές διαφορές του πώς βλέπουν τη μία κατάσταση τα αγόρια και πώς τη βλέπουν τα κορίτσια. Δηλαδή, ποιο από τα δύο θεωρούν χειρότερο οι άντρες και ποιο οι γυναίκες. Τα αποτελέσματα πιθανότατα είναι αναμενόμενα, οπότε συγχρόνως θα είχαμε μια καταγραφή της αιώνιας μάχης των δύο φύλων, το καλό και το κακό, το συναισθηματικό και το σαρκικό, την αγάπη και το σεξ και άλλα τέτοια υπέροχα κλισέ που μας δίνουν σιγουριά και την πεποίθηση ότι ξέρουμε πώς λειτουργούν τα πράγματα και η ζωή.

Εντελώς ενδεικτικά, μια και μου βρίσκονται, παραθέτω ατάκτως τα εξής μικρο-γεγονότα: 1) Μέσα στην εβδομάδα μιλάω στο facebook με τον 22χρονο Πρώην Βλοσυρό Τύπο, ο οποίος είναι Θεός και ο οποίος παραπονιέται ότι όλες τον θέλουν μόνο για πήδημα. Μάλλον το εκμυστηρεύεται σε μένα γιατί αν είσαι αγόρι, 22 χρονών και το πεις και παραέξω, μπορεί να σε λιντσάρουν. 2) Προ ετών, εγώ η ίδια για δυόμισι ολόκληρα χρόνια είχα περιορίσει στο Fuck Zone Αγόρι Καράτε Οικοδομή -ο οποίος ήταν συνομήλικος και με τον οποίο το σεξ ήταν ανεπανάληπτο- και ο οποίος για κάποιο λόγο με ήθελε πραγματικά. 3) Την ίδια περίοδο, αμέσως μετά το (άθλιο) σεξ με Αστείο Αγόρι τον οποίο περνάω έντεκα ολόκληρα χρόνια, ενώ είμαστε ακόμα πάνω στο κρεβάτι, μου ζητάει συμβουλές για το τι να κάνει για να ρίξει τη γκόμενα που γουστάρει. Εδώ φίλε μου we have a winner διότι μιλάμε για το σπάνιο γεγονός όπου όλα τα FAIL συμβαίνουν συγχρόνως. Είναι το σπάνιο φαινόμενο Τριπλής Ήττας: Fuck Zone, Κακό Σεξ KAI σε βλέπει σαν Φιλαράκι.

Beat that, bitch*.

 

*Συγγνώμη που μιλάω αγγλικά, αλλά είναι εξαιρετική έκφραση και σημαίνει κάτι τύπου «δοκίμασε να το ξεπεράσεις αυτό, μπιτς» (μην μου πεις ότι θες μετάφραση και για το «μπιτς», όχι δεν σημαίνει «παραλία», αλλά «μωρή», «σκύλα», «μαλακισμένη», «καργιόλα» κ.λπ, και συχνά, όπως και στη συγκεκριμένη περίπτωση, απευθύνεται στο σύμπαν γενικότερα.

Είχα υπόψη μου λοιπόν να καταπιαστώ με όλα αυτά τα βαθιά και σοβαρά ζητήματα. Το πρόβλημά μου είναι ότι μετά απ’ αυτή την εβδομάδα, κατά την οποία με σκέφτηκε κάθε χαριτωμένο αγόρι που με σκέφτεται μόνο για πήδημα (στο είπα: «κοίτα έξω, έχει πιάσει καλοκαίρι»)…

…είμαι τόσο κουρασμένη που λέω να μην κάτσω να γράψω τίποτα απ’ όλα αυτά.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements