Tags

, , , , , ,

Προχτές, πάω για το 7ο επαναληπτικό λέιζερ αποτρίχωσης γάμπες-μπικίνι, το οποίο αγόρασα ως πακέτο προσφοράς πέρυσι που -σχετικά με φέτος- ήμουν πλούσια. Η γιατρός που μου το κάνει κάθε φορά (μόνο γιατρός επιτρέπεται να στο κάνει), είναι ένα πολύ καλό κορίτσι, που το λένε Βέρα. Η Βέρα η γιατρός, λοιπόν, είναι γύρω στα 27, (άτριχη, εννοείται), λεπτή, όμορφη, ξανθιά με γαλανά μάτια, γλυκιά και γενικά απ’ αυτές που δουλεύουν στα ινστιτούτα ομορφιάς και σε κάνουν να μισείς τη ζωή σου, να ντρέπεσαι για τον εαυτό σου και να λυπάσαι για λογαριασμό σου. Γδύνεσαι και ξαπλώνεις στο κρεβάτι του πόνου, κάτω απ’ το ολόλευκο φως που θυμίζει χειρουργείο, και σιχτιρίζεις τη μάνα σου, τον πατέρα σου και το Χριστό σου (τους πρώτους για τα γονίδια και τον άλλον γιατί είχε γενέθλια τις προάλλες και για να το γιορτάσεις…

Σούζι, έφαγες!

Ούτε ημίφως, ούτε αλκοόλ, ούτε 5 το πρωί, ούτε τίποτα να θολώνει την όραση και την κρίση κανενός. Ούτε βέβαια ότι είχε καμιά επιθυμία να σε δει ξεβράκωτη η ξένη κοπέλα (που είναι και σαν τα κρύα τα νερά), τουναντίον, την πληρώνουν για να το υποστεί αυτό. Εντωμεταξύ, αυτό που εύχεσαι εσύ, διακαώς, είναι να είχες 2-3 σπίτια να γράψεις στο ινστιτούτο (αλλά δεν έχεις) μπας και σε κάνουν και σένα άνθρωπο σαν κι αυτήν (που δεν γίνεσαι, όσο και να σε ξεπουπουλιάσουν). Τη Βέρα έχω να τη δω από την Άνοιξη, γιατί περίμενα να περάσει ο καιρός και να ξεμαυρίσω (δεν κάνει το λέιζερ σε σκούρο δέρμα). Μετά από τόσον καιρό, στα διαλείμματα των ουρλιαχτών μου απ’ τον πόνο (πονάει το γαμημένο το λέιζερ), λέμε τα νέα μας. Η έλλειψη των δικών μου είναι μάλλον θλιβερή. Η Βέρα ανακοινώνει ότι τον περασμένο μήνα φόρεσε βέρα. Ενθουσιάζομαι (αυτό το ευγενικό μεταξύ ημι-αγνώστων εννοώ, αλλά θα έλεγα πως υποκρίνομαι εξαιρετικά, γιατί καταφέρνω να μετατρέψω ένα ουρλιαχτό πόνου σε επιφώνημα ενθουσιασμού):

!@#$%^&*αααααα!@#$%^&*!ααααααααα!Συγχαρητήρια!

Ρωτάω για τον άντρα της, γιατί είπαμε, είμαι σε μια ευάλωτη κατάσταση, δεν μου βγαίνει να είμαι αδιάφορη σκύλα. Ο σύζυγος, λέει, είναι στην Ιταλία. Κάτι κάνει εκεί γιατί είναι αρχιτέκτονας και εδώ δεν υπάρχουν ευκαιρίες αυτή τη στιγμή. Μάλιστα. Όχι, δεν σπουδάζει, έχει φτιάξει εκεί μια εταιρία. Μάλιστα. Κρίμα που δεν μπορούν να είναι μαζί, λέω, θα της λείπει. Όχι, πηγαίνει κάθε μήνα και τον βλέπει αυτή, οπότε περνάνε καλά και κάνει και τα ταξίδια της. Μάλιστα. Καλά, κι εκείνη δεν σκέφτηκε να πάει κι αυτή εκεί; Όχι, γιατί δεν μπορεί να κάνει εκεί την ειδικότητά της. Μάλιστα. Τι ειδικότητα; Πλαστική Χειρουργική. Μάλιστα. Αλλά αυτός ξέρουμε πότε θα μπορεί να γυρίσει; Σε δυο χρόνια θα μπορεί να φέρει εδώ την επιχείρηση. Μάλιστα. Και δεν είναι πρόβλημα το κόστος τού πέρα-δώθε; Μπα, η οικογένειά του έχει μια ναυτιλιακή εταιρία και γενικά δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Μάλιστα. Κι αυτό το κορίτσι ασχολείται με τις δικές μου τρίχες στο μπικίνι. Πάντως, λέω: «Τότε μπράβο, είναι μια χαρά». Βέρα: «Μόνο που θέλω να κάνω παιδάκια αλλά όχι και να είμαι μόνη μου να τα φροντίζω». Εγώ: «Ε, έχεις καιρό ακόμα, δεν χρειάζεται να κάνεις από τώρα». Αυτή: «Ε όχι και καιρό, είμαι ήδη 35!» (Νοητικός ήχος από απότομο φρενάρισμα). 35; Κι εγώ είμαι 35. Αλλά αυτό το κορίτσι φαίνεται 27 μαξ. (Νοητική σούμα). Και είναι πανέμορφη. Και γιατρός. Και σύντομα πλαστική χειρουργός. Και μόλις παντρεύτηκε τον αρχιτέκτονα γόνο καλής οικογενείας που έχει ναυτιλιακή εταιρία, ο οποίος έχει φτιάξει δική του επιχείρηση στην Ιταλία. Μάλιστα. «Βέρα», από το ιταλικό επίθετο vero (αληθινός).

Η αλήθεια της Βέρας είναι μια πικρή αλήθεια.

Βγαίνοντας απ’ το ινστιτούτο, αναλογίζομαι τη ζωή και το πού ακριβώς πήγαν όλα λάθος, και είμαι σε τόσο ταραγμένη ψυχολογική κατάσταση που δεν περνάω καν απ’ το Μουστάκα που είναι απέναντι και έχει πολύ ωραία ροζ πραγματάκια Hello Kitty. ΤΕΤΟΙΑ κατατονία. Αμέσως μετά, αποφασίζω να πάω γυμναστήριο. Αυτό είναι, θα πάρω τη ζωή στα χέρια μου. Δεν θα το αφήσω να με πάρει από κάτω, το κεφάλι ψηλά, όλοι οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί, τα καλά πράγματα έρχονται σ’ αυτούς που δεν βιάζονται, αισιοδοξία, χαμογέλα, σκέψου θετικά, τα γνωστά. Μπαίνω στο γυμναστήριο με ανανεωμένη διάθεση, έτοιμη να αδράξω τη μέρα. Με το που με βλέπει ο γυμναστής:

Καλά, τι σκατά έτρωγες τις γιορτές;

Άλλη μια πικρή αλήθεια

Και, σε παρόμοιο θέμα, απόσπασμα από fb chat:

Αγόρι:
eisai pantremeni aravoniasmeni….???

Εγώ:
όχι, τίποτα απ’ αυτά

Αγόρι:
eleutheri k wraia???????/

Εγώ:
ελεύθερη

Αγόρι:
gt wraia den eisai?

Εγώ:
όχι

Αγόρι:
diafwnw…. gt omws to les etsi?

Εγώ:
πώς αλλιώς να το πω?

Αγόρι:
gt to pisteueis auto omws?

Εγώ:

Γιατί με έχω δει άβαφτη.

Advertisements