Tags

, ,

Κυριακή 16 Οκτωβρίου Σφήνα

Άσπρο Πιάτο, της ακολασίας, για να πάρεις ποτό κάνεις τρία χρόνια, για να πας τουαλέτα, μια δεκαετία. Βλέπω ανθρώπους με άσπρα μαλλιά που σίγουρα δεν τα είχαν όταν πρωτομπήκαν. Μέσα στο χαμό, σερβιτόρος με συμπαθεί τρομερά. Παρόλα αυτά, έχει πάει 11 (ΕΝΤΕΚΑ, ολογράφως), κάνουμε να φύγουμε, η Φίλη ξυπνάει πρωί. Σερβιτόρος:

Φεύγεις από τώρα; Θες να πάμε για ποτό το βράδυ;

  

Τετάρτη 26 Οκτωβρίου (Αγίου Δημητρίου)

Σήμερα γιόρταζαν οι Δήμητρες και οι Δημήτρηδες. Να ζήσουν τα παιδιά, να τα χαιρόμαστε. Ανοίγω κι εγώ το κινητό, πάω στον κατάλογο, γράφω Δ, να δω ποιους έχω. Πρώτος-πρώτος (και τιμητικά καταχωρημένος ως σκέτο «Δημήτρης», ο Γαμπρός μου. (Δεν είναι τυπικά «γαμπρός μου», αλλά είναι ο Δημήτρης της Αδερφής μου). Τον παίρνω να ευχηθώ, τι καλά. Εκτός απ’ αυτόν, έχω καταχωρημένους και κάτι παλιούς συναδέλφους. Λέω, ρε γαμώτι, όλη μέρα θα απαντάν στα τηλέφωνα και θα ‘χουν βαρεθεί, θα νιώσουν κι άσχημα τα παιδιά που είμαι χωρίς δουλειά, θα λέμε πάλι για την κρίση, θα μας πιάσει κατάθλιψη ενώ εγώ τους πήρα για καλό, τελικά άσε, γάμα το. Και εκεί τελειώνουν οι νορμάλ γνωριμίες.

Ακολουθούν οι υπόλοιπες, όπως ακριβώς εμφανίζονται στον τηλεφωνικό μου κατάλογο: Δημήτρης Βατερά Μπλε (το «Μπλε» είναι από τα μάτια του, όχι το μπλε της θάλασσας των Βατερών, και ο συγκεκριμένος είναι ο «Φέρελπις Νέος» με τον οποίο τελικά δεν είχα καμία ελπίδα). Δημήτρης Μύκονος (είχα γνωρίσει δύο Δημήτρηδες στη Μύκονο, δεν ξέρω ποιος απ’ τους δύο είναι αυτός που ‘χω εδώ πέρα). Δημήτρης Πυροσβέστης (ένα πλάσμα τόσο υπερθέαμα, που ντρέπομαι να τον πάρω τηλέφωνο, αν και έχω σκεφτεί σοβαρά τον εμπρησμό. Θα ντυθώ, θα βαφτώ και θ’ αφήσω το μάτι ανοιχτό –της κουζίνας). Δημήτρης Φέτα (Φέτα = εργοστάσιο φέτας που έχει ο μπαμπάς του, γνωστός και ως «Πέρα από τις Δυνατότητές μου» -όχι ο μπαμπάς του, ο Δημήτρης). Δημήτρης Gym (για πολλές σφαλιάρες, αλλά έλα που είναι δάσκαλος πολεμικών τεχνών και μπορεί να τις αποκρούσει! Πάμ’ παρακάτω. Δημήτρης 11 (το 11 είναι το eleven, το πάλαι ποτέ μαγαζί μου). Από κάτω: Δημήτρης 11 Νοέμβριος. Με το «Νοέμβριος» -που λογικά είναι πέρυσι, δεν έχω εφεύρει το ταξίδι στο μέλλον- προφανώς εκείνη τη (δύσκολη) ώρα που το έγραφα, έκανα μια φιλότιμη προσπάθεια να τον καταχωρίσω ώστε να μπορώ να θυμηθώ ποιος είναι. Χαχαχα. Ματαιότης ματαιοτήτων. ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ότι δεν έχω ιδέα ποιος είναι ούτε ο ένας ούτε ο άλλος Δημήτρης 11. Αλλά, όλα κι όλα. Χρόνια Πολλά στα παιδιά, όποιοι κι αν είναι.

Και του χρόνου, mobila rasa.

Advertisements