Tags

, , , , ,

Σάββατο. Μετά από την πανωλεθρία της Παρασκευής, ξεκινά μια καινούρια μέρα. Background story που έχω αποκρύψει: Την προηγούμενη Παρασκευή, στο Why Sleep στο Γκάζι -που είναι από τα μαγαζιά που με θέλουν, δόξα τω Θεώ- έχω ανταλλάξει τηλέφωνα με Μυστήριο Αγόρι που μου μοιάζει κάπως ξενικό. Απλά ανταλλάξαμε τηλέφωνα. Φεύγει νωρίς γιατί δουλεύει το πρωί, έχουν δική τους επιχείρηση. Την επόμενη μέρα ανταλλάσσουμε διάφορα sms, ρωτάει και για το βράδυ, η παρέα μου θα πήγαινε Society στην Κολοκοτρώνη, λέω αν θέλει να περάσει.

Στο μαγαζί ολόκληρη η δική μου παρέα με τις αιθέριες υπάρξεις. Μυστήριο Αγόρι έρχεται με φίλο. Εν συντομία, ο φίλος βγάζει τράπουλα μέσα στο μαγαζί και κάνει μαγικά τρικ προς τέρψιν των θαμώνων και Μυστήριο Αγόρι ενσωματώνεται πλήρως στην παρέα και ενδιαφέρεται να μάθει και λεπτομέρειες από το Μπέβερλι Χιλς 90210 που ζούμε μεταξύ μας (εγώ απέχω, αρκετά πολύπλοκη είναι η ζωή μου ούτως ή άλλως).

Το αξιέπαινο όμως είναι ότι δεν δείχνει (εμφανώς) κανένα απολύτως ενδιαφέρον προς τις αιθέριες υπάρξεις (και είναι κι από τους λίγους που δεν έχω προειδοποιήσει για το τι θα συναντήσουν). Α, παρεμπιπτόντως, είναι 25. Άντε, 25 μισό.

Εδώ, μια μικρή παρένθεση: Έχω αρχίσει να πιστεύω ότι τα αγόρια που έχουν δουλέψει νύχτα /μπάρμεν, αφού έχουν “χορτάσει” για κάποια χρόνια, μετά αποκτούν μια σχετική ανοσία στις ωραίες γυναίκες. Τις αντιμετωπίζουν πιο κουλ, βρε παιδί μου. Και, η μία από τις 10 Εντολές που τηρούσα ευλαβικά όλη μου τη ζωή “Ουκ ασχοληθείς σοβαρά με μπάρμαν”, μάλλον χρήζει ελαφράς τροποποίησης. Διότι, σαφώς και δεν θα πας να φας τα μούτρα σου να ξεροσταλιάζεις μπροστά από τη μπάρα, περιμένοντας να σχολάσει ο άλλος και δίνοντας μάχη με κίνδυνο ξεμαλλιάσματος από τις άλλες τριακόσιες που τον διεκδικούν αλλά, και εδώ είναι η λεπτομέρεια-κλειδί: ο Βετεράνος Μπάρμαν που τώρα έχει πλέον πρωινή δουλειά, είναι εξαιρετικά καλή περίπτωση (στην αμυδρή πιθανότητα που δεν έχει ήδη παντρευτεί πρώην ή νυν μοντέλο, λέμε τώρα).

Επιστρέφω. Μετά από Society, πάμε όλοι μαζί Big Apple. Η μία και μοναδική φορά που περνάω εκεί καλά (κι αυτό το έχω αποκρύψει). Εγώ γίνομαι ντίρλα αλλά σε χαρούμενη φάση, όλοι είμαστε μία παρέα, Μυστήριο Αγόρι δείχνει να διασκεδάζει, με πάει και σπίτι με το φίλο ενώ είναι πλέον τελείως μέρα, όλα καλά. (Τελικά, λέω για το προηγούμενο Σάββατο, αλλά θα έρθω και σ’ αυτό). Την επόμενη μέρα, δηλαδή την περασμένη Κυριακή, δεν έχω ιδέα πόσο γελοία μπορεί να έχω φερθεί, οπότε στέλνω sms λέγοντας σόρι για το πόσο ντίρλα έγινα -με είδε και μέρα, κακό σημάδι- δεν απαντά. Λέω, ΟΚ, τι να κάνεις, έτσι είναι η ζωή.

Μετά από ώρα απαντά και λέει να μην πίνω τόσο πολύ αλλά πόσο ωραία πέρασε και πόσο γλυκιά ήμουν που παραπατούσα κι έλεγα ότι είχα διάστρεμμα και έπεφτα πάνω του και με κρατούσε. 25 μισό. Μυστήριο. Μέρος Βου (αλήθεια). Μέσα στην εβδομάδα, ανταλλάσσουμε μηνύματα με Μυστήριο Αγόρι, μιλάμε κιόλας. Λέω δεν μπορώ Παρασκευή (αυτο-μούντζα), αλλά να βγούμε το Σάββατο. Δουλεύει Κυριακή πρωί αλλά λέει ναι, εγώ λέω ΟΚ, να μην κάτσουμε πολύ. Η παρέα μου κανονίζει Γκάζι, αυτός έρχεται και με παίρνει από Χαλάνδρι. (Δεν θα αναλύσω το πόσο χαρούμενη είμαι μέσα στο αυτοκίνητο με αγόρια που “συμπαθώ”, δεν βγάζει απόλυτο νόημα, αλλά είμαι σε τρελή χαρά). Με αντιμετωπίζει σαν παιδί, με ζουπάει κιόλας. 25 μισό.

Φτάνουμε Γκάζι, στο Γκαζάκι. Βρίσκει ό,τι κάνω (ανεξήγητα) χαριτωμένο. Το ότι φοράω χιλιάδες μπουφάν -ενώ είναι απλά γιατί αρρωσταίνω- είναι αξιαγάπητο. Όταν περπατάμε για το μαγαζί με κρατάει απ’ το χέρι, εγώ φοράω τακούνι και κάνω αυτό που κάνω όλη μου τη ζωή όταν περπατάω δίπλα στον κόσμο, δηλαδή κάθε πέντε βήματα τρέχω λίγο να τον φτάσω γιατί μένω πίσω. Τρελός ενθουσιασμός -βρε τι χαριτωμένο- γελάει και με φιλάει και στην κορυφή του κεφαλιού. 25 μισό.

Καλά, δεν έχει ξαναβγεί ποτέ με κοντή; Δεν ξέρω. Στο μαγαζί είναι πλήρως προσανατολισμένος πάνω μου, σε κάποια φάση λέω στους φίλους μου “αυτός μου φέρεται γλυκά και με αποπροσανατολίζει”. Λίγο πιο μετά, μου παίρνει δεύτερο ποτό και λέει να μείνω να περάσω καλά αλλά εκείνος δυστυχώς πρέπει να φύγει. (Αργότερα, σε απόλυτο σκοτάδι, λέω “δεν βλέπω τίποτα” λέει “έχεις δίκιο”, πάει να ανάψει φως, τρώω αγκωνιά στη μούρη, με αντιμετωπίζει σαν να πάτησε κατά λάθος μωρό γατί, το ξεπερνάω. Λέει να μείνω να κοιμηθώ εκεί όταν φύγει για δουλειά). Έχει ξενικό επίθετο.

Μόνο έτσι εξηγείται, είναι από αλλού. Μα, 25 μισό; Μοναδική εναλλακτική: είναι εξωγήινος.

 

 

Advertisements