Tags

,

Μέσα στην εβδομάδα, έχω αναπάντητη από τη Φίλη (απ’ το σπίτι της) αλλά εκείνη την ώρα μπαίνω στο μετρό, οπότε την παίρνω πιο μετά στο κινητό από το γυμναστήριο. Το σηκώνει αγόρι με το οποίο βγαίνει, στο χαλαρό, έχουμε βγει και μαζί αρκετές φορές, έχουμε μιλήσει και στο τηλέφωνο, τον ξέρω. Λέει: “Ποιος είναι;” λέω: “Η Ειρήνη, χαζό, τι κάνεις;” Λέει: “Μια χαρά, εσύ; η φίλη σου το μεσημέρι άφησε το κινητό της στο αυτοκίνητό μου όταν πήγα να την πάρω απ’ τη δουλειά, το έχω και αν της μιλήσεις πες της σε παρακαλώ να με πάρει να κανονίσουμε πότε θα της το πάω.” Εγώ: “Α, ΟΚ, θα την ψάξω στο σπίτι τότε, μπορεί να σε ξαναπάρω, τα λέμε ούτως ή άλλως, άντε, φιλιά”.

Στο γυμναστήριο, η Φίλη είναι φίλη με τα κορίτσια του μάνατζμεντ, οι οποίες μου λένε ότι την είδαν και είναι χάλια γιατί έχασε το κινητό της, λέω πως όχι, δεν το έχασε και πρέπει να τη βρω να της το πω, μου λένε πώς δεν το έχασε, αφού λέει ότι το έχασε σε ένα ταξί, λέω “μα όχι, απλά το ξέχασε στο αυτοκίνητο κάποιου και δεν το συνειδητοποίησε, όλα καλά, απλά πρέπει να της το πω”. Αυτό συνεχίζεται για ώρα και δεν συνεννοούμαστε, επιμένουν ότι το έχασε, εγώ προσπαθώ να την πάρω αλλά το σταθερό της Φίλης είναι κατηλλειμμένο για ώρες, μου λένε τα κορίτσια ότι θα προσπαθούν αυτά, το αφήνω πάνω τους, τελικά μάλλον τη βρίσκουν, όλα καλά.

Την άλλη μέρα μιλάω με Φίλη. Προσπαθεί να μου εξηγήσει τι έγινε. Πάλι δεν συνεννοούμαστε ούτε μ’ αυτήν. Λέει: “Έπρεπε και να κανονίσω να τον δω” Εγώ: “ε, εντάξει, το παιδί ήταν πρόθυμο να έρθει να σε βρει” Εκείνη: “…θα έψαξε κι όλα τα μηνύματα, όλες τις κλήσεις…” Εγώ: “σιγά μωρέ, στην παρούσα φάση, δεν έχει κανένα δικαίωμα να σου πει τίποτα…” Εκείνη: “δεν μπορώ να πάρω και κανένα τηλέφωνο γιατί έβαλα αμέσως φραγή από τη vodafone για να μην χρησιμοποιήσει το κινητό μου… ” Εγώ: “Μα καλά, είσαι τρελή, δεν είναι τόσο γύφτος το παιδί, έλεος!” Εκείνη: “μωρέ, μου την ψιλοέπεφτε αλλά δεν μπορώ να ξέρω, ποτέ δεν ξέρεις…” Προς στιγμήν πάω να συμφωνήσω, αλλά: “…σου την ψιλοέπεφτε;” Φίλη: “Ναι, ο ταξιτζής.” Εγώ: “Ποιος ταξιτζής;” Φίλη: “Ο ταξιτζής που είχε το κινητό μου!” Εγώ: “Ποιος ταξιτζής, παιδί μου, ο Τάδε δεν είχε το κινητό σου;” Φίλη: “Είσαι τρελή; γιατί να έχει αυτός το κινητό μου;” Εγώ: “Συγγνώμη, εγώ με ποιον μίλησα στο τηλέφωνο;” Φίλη: “Με τον ταξιτζή!” Κάνω γρήγορη αναδρομή στο παρελθόν να θυμηθώ ακριβώς τι του είπα… Ομολογώ ότι μου κάνει εντύπωση που ακόμα δεν έχει πάρει τηλέφωνο να με γνωρίσει…

Advertisements