Tags

Μου μιλάει στο facebook chat συμπαθέστατο αγόρι -21 νομίζω- μια χαρά συζητήσεις. Πολλές από αυτές για την πρώην του, την οποία ακόμα αγαπάει. Συ-μπα-θές-τα-το το αγόρι. Το πάρε-δώσε κράτησε ένα μήνα περίπου. Τώρα, για δυο εβδομάδες περίπου, είναι ξανά με την πρώην του, βγήκε κι απ’ το facebook, εξαφανίστηκε. Χτες, ξαναεμφανίζεται. Πώς όμως: Με κάνει φίλη ένα άσχετο αγόρι (έχουμε κάτι κοινούς φίλους αλλά δεν τον ξέρω). Άσχετο Αγόρι μου στέλνει μήνυμα. Μήνυμα δεν είναι από Άσχετο Αγόρι αλλά από το Συμπαθέστατο, που έλεγα. Έχει μπει στο fb από το προφίλ φίλου του και μου μιλάει από εκεί. Δίνει αναγνωριστικά στοιχεία για το ποιος είναι, ΟΚ, αυτός είναι.

 

Λέει ότι τώρα μπορούμε να μιλάμε ξανά, γιατί θα μπαίνει συχνά από το προφίλ του φίλου. Δεν ξαναανοίγει το δικό του προφίλ γιατί τώρα που έχει “σχέση”, δεν μπορεί να μιλάει ανοιχτά με άλλες γκόμενες. (Με τις οποίες δεν σκοπεύει να παραμείνει στο μιλητό). Αλλά μπορούμε μια χαρά να μιλάμε κι από το ξένο προφίλ. Και να κανονίσουμε ό,τι θελήσουμε. Κάτσε, να το χωνέψω. Ο 21χρονος. Μου μιλάει στα κρυφά. Σε μένα την 34χρονη. Για να μην το μάθει η “σχέση” του. Και θέλει και να βρεθούμε στα μουλωχτά. Ο 21χρονος. Που έχει “σχέση”. Στην 34χρονη. Μάλιστα. Ρε πάμε καλά;

 

Αλλά, χωρίς να σχολιάσω περεταίρω το χιούμορ του εν λόγω αγοριού και της κατάστασης, να πω μόνο ότι εκτός του “ηθικού” θέματος της υπόθεσης γενικά, Θέλεις να κάνεις κάτι; Ας το μάθει όλος ο κόσμος. να! (συνοδεύεται από την χαρακτηριστική κίνηση, με τις παλάμες να κινούνται κατακόρυφα περιστροφικά και να δείχνουν προς τα κάτω). Αυτά τα «πήγαινε εσύ στην τουαλέτα κι έρχομαι μετά από πέντε λεπτά», «κάνε ότι φεύγεις και ξαναέλα», «θα σε πάρω από άλλο τηλέφωνο», «δεν σ’ ακουμπάω όσο είμαστε έξω αλλά μετά.» κ.λπ., ε, όχι. Γιατί έτσι, χάνουμε και το νόημα της ζωής. Το μαγικό που σκάνε πυροτεχνήματα. Το «Φιλιέμαι μες στη μέση του club με τη ντισκομπάλα από πάνω και Lady Gaga (παράδειγμα) να παίζει στη διαπασών».

 

Λοιπόν, οι έχοντες σχέση, δεν υφίστανται ως πιθανότητα. Κάπως έτσι είναι και το ότι δεν τρώω ζάχαρη. Πρώτα λες «μωρέ να το φάω τώρα; Είναι λαχταριστό αλλά δεν πρέπει, θα έχω τύψεις, θα το μετανιώσω.» μετά τρως για 10 δευτερόλεπτα και μετά «γαμώτι, τι το θελα τώρα, δεν έπρεπε, γιατί το ‘φαγα; τέρμα, δεν το ξανακάνω, δεν ήταν καν τόσο καλό, δεν μου μπαίνει το τζιν (άσχετο).» κ.λπ. (Διευκρίνιση ότι μόνο τη ζάχαρη έχω κόψει, το άλλο δεν το έκανα εν γνώσει μου ποτέ). Μουλωχτά όχι, λοιπόν. Προτιμώ να έχω το τούτο μου καθαρό (όχι αυτό, το άλλο. Αυτό που -πάλι- συνοδεύεται από κίνηση που χτυπάς κούτελο). Άσε που, ως γνωστόν, είμαι και ικανή να ερωτευτώ το οτιδήποτε (γεγονός, δυστυχώς) και θέλω, βρε αδελφέ, να μπορώ να βγω, να το φωνάξω, να το πω.

Advertisements