Tags

, ,

Ρόδα ποδηλάτου, τσάντα γυμναστηρίου και κοπάνα

Στο γυμναστήριο, ενώ αγκομαχάω, κοιτάζω μελαγχολικά απ’ τη τζαμαρία Υπέροχο Αγόρι που γυμνάζεται κι αυτό εκεί. (Με τη Φίλη, τον λέμε Νεάντερταλ, γιατί έχει κατιτίς από αμίλητο και μπρουτάλ, παρά το μικρό της ηλικίας του). Εγώ λέω: “Αχ, κοίτα το, φεύγει με το ποδήλατό του, το χρυσό μου!” Φίλη: “Ναι καλέ, τον έχω δει και στον πεζόδρομο στη ρεματιά (του Χαλανδρίου) να κάνει ποδήλατο με τη μαμά του…” Εγώ: “Με τη μαμά του, ε; Άραγε, ήμασταν συμμαθήτριες;”

Σολάρει

 Έχω πάει ένα ζευγάρι καινούρια πέδιλα στον τσαγκάρη μου για να τα φτιάξει να μην γλιστράω. (Γενικά, είμαι πολύ καλή πελάτισσα). Δυο μέρες μετά, πάω να τα παραλάβω. Τσαγκάρης, με ύφος άντρα που δεν σηκώνει αντιρρήσεις:

Οι σόλες, είναι από μένα.

 

Γιατρέ, είναι σοβαρό;

 Στο Χαλάνδρι, σε στάση λεωφορείου, πλήθος κόσμου περιμένει. Μαζί τους κι εγώ. Σταματά μπροστά μας αυτοκίνητο. Οδηγός κάνει σαν να θέλει να ρωτήσει κάτι, άνθρωποι πλησιάζουν. Ο τύπος απευθύνεται σ’ εμένα, παρόλο που είμαι αρκετά πιο πίσω απ’ τους άλλους. Ψιλοπλησιάζω. Ρωτάει: “Συγγνώμη, γιατρός είμαι, δερματολόγος… μήπως μπορείτε να μου πείτε πώς θα πάω για Βριλήσσια;” Εγώ: “(;;;) εεε… στη διχάλα θα πάτε δεξιά που συνεχίζει Πεντέλης, κι απ’ ό,τι ξέρω, κάπου πιο πάνω δεξιά πέφτουν τα Βριλήσσια”. (Τέτοια ακρίβεια οδηγιών.) Αυτός: “Μήπως πάτε προς τα κει να πάμε μαζί;” (Γυρνάω και κοιτάζω τη διπλανή μου κυριούλα να δω αν το άκουσε κι εκείνη αυτό. Κυριούλα σηκώνει χέρια ψηλά.) Γυρνάω και λέω: “Εεε… όχι. Εγώ πάω αριστερά.” Το θέμα δεν είναι όμως αυτό. Το θέμα είναι ότι ένιωσα την υπέρτατη ανακούφιση με την πρόταση του Γιατρού – Δερματολόγου. Διότι, ο άνθρωπος με ξεχώρισε μέσα στο πλήθος, με φώναξε κοντά και μου είπε ότι είναι Γιατρός – Δερματολόγος. Από μέσα μου λοιπόν λέω “Ω Θεέ μου, τώρα θα μου πει ότι χρειάζομαι botox, peeling ή fillers με υαλουρονικό οξύ. Πάει. Ήρθε το τέλος. Φαίνεται από μακριά…”

Α-ΝΩΕ-ΗΣΙΑ

Χτες βράδυ, επίμονος τύπος με ακολουθεί μέσα στο eleven και προσπαθεί να με πείσει να πάμε σήμερα για μπάνιο. Του λέω ότι θα έχει χάλια καιρό. Λέει: “Μα θα πάμε με αυτό!” Ανοίγει κινητό και μου δείχνει φωτό σκάφους. Λέω: “Λες να πιάσουμε Αφρική για να βρούμε λιακάδα;” Λέει: “Καλά, αν δεν θες θάλασσα, να πάμε βουνό.” Εγώ:

Ναι, μετά τη βροχή, μπορεί να πιάσουμε το όρος Αραράτ.

 

Φαντασία του Disney

 Σήμερα στο γυμναστήριο, σε μαύρο χάλι κι ενώ στάζει ο ιδρώτας, κάνω λίγο stretching πάνω σε μια μπάρα. Δίπλα μου άνθρωπος κάνει βαράκια. Λέει: “Θα μπορούσες να κάνεις και τη μπαλαρίνα!” Λέω: “Ναι, όταν ανεβάσουν τη λίμνη των ιπποπόταμων.”


Advertisements